Sonunda acaba elinde ne kalıyor?

Düşününce insana ne kadar tuhaf geliyor.

İnsan bedenine yapılan bir tecavüzün etkisinden yıllarca kurtulamazken, işittiği, gördüğü, okuduğu bir çok fikrin düşüncelerine sürekli tecavüz etmesine nasıl seyirci kalabiliyor?

Bedenine izinsizce yapılan en ufak teması taciz kabul ederken, hiç tanımadığı insanların düşüncelerine, ruhuna dokunmalarından nasıl da büyük bir haz alıyor.

Bedenin de oluşan en ufak bir kesik ve yarayı tedavi ettirmek için doktora koşup, hiç bir iz kalmaması için elinden geleni yaparken, ruhunda oluşan kesik ve yaralar iyileşmesinler diye elinden geleni yapıyor. Onları nasıl da sürekli kaşıyor. Onları nasıl da sahipleniyor.

Bedeninin diri ve mükemmel görünmesi için elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışırken, ruhunun gün be gün bir enkaza dönüşmesine nasıl seyirci kalabiliyor?

Bir gün beden çürüyüp yok olurken.
Geriye sadece ruh kalıyor.
Acaba insan bedenini mi çok fazla önemsiyor?
Yoksa ruhuna mı hiç değer vermiyor?

23 Temmuz 2008
Haşim A.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bu dünyaya asla öylesine gelmedin. Ve bir gün asla öylesine veda edip gitmeyeceksin...

Asla Bilemezsin!

Belki de hayat dediğin şey, gerçekliğin olası zaman dilimleridir. Sen içlerinden birini seçene kadar…