Hep başa sarıyordu.

Bir adam, bir kadın ve bir çocuğun yolları aynı evde kesişti.
Adam, kısa bir ömürü,
Kadın, genç yaşta dul kalmayı,
Çocuk ise, babasız ve zorluklarla dolu bir yaşamı,
Seçtiğini unuttu.
Oysa seçimler ve anlaşmaları, yeryüzüne inmeden önce, herkes kendisi yapıyordu.
İşin özü yeryüzüne indiğinde unuttuğun o seçiminlerin arkasındaki gizli zarfını bulmanda yatıyordu.
Her yeni yaşam içinde yeni zarflar saklıyordu.

24 Temmuz 2007
Haşim A.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bu dünyaya asla öylesine gelmedin. Ve bir gün asla öylesine veda edip gitmeyeceksin...

Asla Bilemezsin!

Belki de hayat dediğin şey, gerçekliğin olası zaman dilimleridir. Sen içlerinden birini seçene kadar…