Kayıtlar

Mayıs, 2007 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Ya vermeye az buldu, yahut vakti olmadı

Sabah herkesten önce erkenden uyanmıştı, sessizce giyinip kahvaltı için bir şeyler almak üzere hemen kendini sokaklara attı. Niyeti karısına ve kızına şöyle güzel bir pazar kahvaltısı hazırlayıp sürpriz yapmaktı. Dışarıdaki hava muhteşemdi. Güneş yavaş yavaş kendini hissettirmeye başlamıştı. Tam çingenenin önünden geçerken demetlenmiş taze papatyaları gördü ve durdu. Karısına en son ne zaman çiçek almış olduğunu düşününce utandı. Epey uzun bir zaman olmuştu.
- Günaydın, kaça papatyalar? - Günaydın abiiiii siftah için sana 15 YTL olur. Daha siftah etmedim be abi. Şimdi demetledim daha onları tazecikler. İki demet yetermi abi? - Valla 10 YTL ye verirsen bir demet alırım. - Olurmu be abicim 10 YTL’ye bana girişi vardır bunların zaten. - Peki hayırlı işler sana o zaman. - Tamam be abicim gel adi senin o güzel atırınımı kırcam. Siftah senden bereket Allah’tan. - Hadi hayırlı işler sana. İnşaallah hepsini satarsın çiçeklerinin bugün.
Burnuna götürüp içine çekti kokusunu papatyaların. Kendileri…