Kayıtlar

Aralık, 2013 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Sence aşk nedir?

Resim
“Sence aşk nedir?” diye soruyorum.
“Bunu düşünmemelisin!” diyor. “Eğer kalbini düşüncelerle doldurmaya başlarsan gerçek aşkı hiç bir zaman keşfedemezsin. Düşünmek, önyargıları, korkuları, geçmiş bilgileri, cümlelere dönüştürmektir. Kurduğun cümleler beyninde model oluşturur, aşkı da o modelin içine hapsedersin.
Oysa aşkı ancak, onu hiç yorumlamazsan, ona bir tanım, bir ad koymazsan gerçekten yaşayabilirsin.

Sakın unutma her aşkın tanımı kendi içinde gizlidir.”

20 Temmuz 2009 Haşim Arıkan
Fotograf: Revolutionary road

Günlük normallik gösterilerim...

Resim
Kendim için bugün farklı bir yol seçsem diyorum. Bugün hergün sergilediğim normallik gösterilerimi sergilemesem. Yani olmam gereken olmasam. İyi olmak adına bir şey yapmasam. Bugün sadece yaşasam. Benim için en iyi olduğuna karar verdiğim şey yerine, ne olacaksam bugün onu olsam. Ne yapacaksam onu yapsam.! Kısacası bugün bir şey için yaşamasam. Sadece kendimle uyum içinde kalsam, kendimle barışık olsam. Doğru olma ya da insan olma seçenekleri arasında sallanıp durmasam.
Keşke yaşam diye kendime seçtiğim yol, hiç bir yolumun olmaması olsa. Tek alışkanlığım ise hiç bir alışkanlık edinmemek. Sürekli dünün planlarında pişmiş bayat başarılarlarla dolu bir hayatı yaşamaya çalışmasam.
Her zaman mükemmel olmaya çalışmak ne kadar yoruyor insanı! Hayatı hep planladığı gibi yaşamaya çalışmak. Hiç öyle olmadığı halde, gerçekten öyle olduğunu hayal etmek için çabalamak.
Hayatı yaşamak yerine, sürekli onu analiz etmeye çalışıyorum. Sanırım en büyük hatalarımdan biri de bu. Oysa gerçekler onlar hak…

Zihnindeki geçmişe ait parmak izlerini, yalnız olduğu zamanlarda silebiliyor insan...

Resim
Bazen yalnız kalmak iyi geliyor insana.
Herşeyden, herkesten biraz olsun uzaklaşmak.

Yalnız olduğu zamanlarda biraz daha büyüyor sanki insan.
Zihnindeki geçmişe ait parmak izlerini, yalnız olduğu zamanlarda silebiliyor.
Yalnız kaldığında, süresi dolan acılarının, değerlerini nasıl yitirdiklerini, içinde nasıl çürüdüklerini fark edebiliyor.

Yalnız olduğu zamanlarda dolaşmaya başlıyor insanın zihninde, yeni, harika düşünceler.
Yalnız olduğu zamanlarda atılıyor umutlara dair ilk tohumlar.
Biraz emek verip, onları beslediğinde, hepsi tohumunu patlatıp filizlenmeye başlıyor.
Büyüyüp serpiliyorlar.
Bazıları zaman içinde insanı ayakta tutan koca bir çınara dönüşüyor.
Zor zamanlarında birer can simidi olup, insanı ayakta onlar tutuyor.

Yalnız olduğu zamanlarda farkına varıyor insan.
Aslında kendisinin hem ustası, hem de çırağı olduğunun.
Dışarıda aradığı tüm cevapların aslında hepsinin kendi içinde saklı olduğunun.

Yalnız olduğu zamanlarda, üzerini kaplayan geçmişin tozlarından arınıyor insa…