image1 image2 image3

HELLO I'M JOHN DOE|WELCOME TO MY PERSONAL BLOG|I LOVE TO DO CREATIVE THINGS|I'M PROFESSIONAL WEB DEVELOPER

İstersen sayfa sayfa oku kendi öykünü...


Yalnız değilsin.
Sen de herkes gibisin.
Senin de kafan karışık, sen de emin değilsin bildiklerinden.
Sen de sürekli güvende olmak istiyor, endişeleniyorsun.
Senin de acıların sürekli.
Sen de insanlığın öyküsüsün herkes gibi.

Bugüne kadar kimbilir kaç kişi, senin gibi ne acılar, ne sıkıntılar çekti.
Yaşadıklarından canı yandı, üzüldü, öfkelendi, isyan etti.
Neşe, haz ve sevginin parlayan alevleriyle herşey onun için yeniden canlandı.

Aslında yapman gereken tek şey, kendi öykünü öğrenmeye çalışmak.
Aradığın, merak ettiğin, endişelendiğin, sorguladığın herşey onun içinde gizli.
Kendini, ne olduğunu, belirsizliklerini, sorunlarını, bir türlü vazgeçemediğin güvende olma arzunu sen de herkes gibi onda keşfedeceksin.

İstersen sayfa sayfa oku öykünü.
İçindeki tüm acıları, endişeleri, sevinçleri, hazzı, mutluluğu yudum yudum tadarak.

İstersen red et onu okumayı.
Ben zaten hepsini biliyorum diye yaşadıklarınla inatlaşarak.

Belli mi olur? Belki de sen ilk bölümü bitirdiğinde çözersin öykünün tamamını.

Ama bilmelisin ki,”esas gerçek” daima bilinmeyenin ardında gizli.
Bildiğin sandıklarınsa, sadece geçmişin, sana kalan külleri.

Yaşamın anlamını çözebilmek için, yaşadıklarının kendi öykülerini sana anlatmalarına izin vermelisin.
Hayata geliş nedenini, kim olduğunu, sana sunulan ideolojiler içinden kendin için uygun olanı seçerek değil, yaşadıklarını tam olarak anlayarak çözebilirsin.
Hayatı “öğredim” diyerek değil, o en son an'a kadar “öğreniyorum” dediğinde keşfedilebilirsin.

9 Mayıs 2010
Haşim Arıkan

Share this:

CONVERSATION

9 yorum:

Sıradan Bir Sazan dedi ki...

Kaleminize, yüreğinize sağlık... Yine çok güzel yazıp, yine dakikalarca kitlediniz beni ekrana... Sanki beni uzun uzun dinledikten sonra yazmışsınız bu satırları, ne yapmam gerektiği yönünde yolumu aydınlattınız... Ne denli mutlu olduğumu anlatamam... Yürekten teşekkürlerimle, sevgiler...

Haşim Arıkan dedi ki...

:)))

Sıradan Bir Sazan dedi ki...

http://hayatabaliklama.blogspot.com/

Haşim Bey, yazımda yazınızın bir kısmını alıntıladım size danışmadan, uygun mudur? Sevgilerimle...

Haşim Arıkan dedi ki...

Az önce okudum onu çok güzel bir yazıydı. Yüreğinize sağlık. Kesinlikle uygundur:)Sevgilerimle...

beenmaya dedi ki...

Yaşadım. Ve hala yaşıyorum da. Çok diyemem; kendi ellerimle hiçliğe dönüştürdüklerim varken. Ve hiç de diyemem; çokluğun farkına yeni yeni varabiliyorken. Öğrenmek ve büyümek böyle bir şey sanırım. Geçenlerde bir arkadaşın bana sorduğu soru gibi; sahi sen ne zaman büyüdün? Ve benim ona verdiğim cevap; ben hala ve her gün büyüyorum çünkü hala ve her gün öğreniyorum.

ELİF..den dedi ki...

Bazen okudugumuz kitap da,sayfaların açık aralığından süzülürüz ya hikayeye,kendimizden
birşeyler buluruz ya...Yada kahramanı kendimize çok yakın hissederiz ya..

Anladım ki hayatlar hep birbirinin aynı...
Ayni cümlelerle haykırıyoruz içimizdekileri...
Ama sesimiz bir adım öteye gidemeden,yok oluyor...


Yazı çok güzeldi...

aslizimonlu dedi ki...

Yazılarınızı mümkün olduğu kadar sık takip etmeye çalışıyorum ve çook beğeniyorum. Sevgiyle kalın....

kamikaze dedi ki...

ellerinize sağlık.çoook güzel bir yazıydı.çook şey aldım kendi payıma.:)

Haşim Arıkan dedi ki...

Bu güzel yorumlar için herkese çok teşekkürler:) Sevgiler, saygılar...

Öne Çıkan Yayın

Bu dünyaya asla öylesine gelmedin. Ve bir gün asla öylesine veda edip gitmeyeceksin...

Düşündün mü hiç? Seni her sabah yatağından neyin uyandırdığını? Hergün nereye doğru, neden gitmekte olduğunu? Bu hayatın ne için yaş...