Ana içeriğe atla

Şu an nerede olduğun, nelere inandığın mühim!


Kendi gerçeğine ulaşmak istiyorsan zaman zaman dağılmaktan korkma!

Hayatındaki eksik parçaları bulabilmek için ara sıra kaybolmaktan!
Hafızanın dehlizlerinde kaybolup, kör noktalarında dağılmadan, bulamıyor ki insan kendini…

Yaşamında bir fark yaratabilmen için, yeni bir şeyler öğrenmen gerekiyor unutma…

Fikirlerini sormayacağın insanların, seni yargılamalarına takılma! 
Seni anlamadığını bildiğin insanlarla tartışma!

Duyduğun cümlelerin çöllerinde kaybolma!
Herkesin geçmişi, üslubu, lügatı farklı, unutma…

Kendi değerini başka zihinlerde arama!
İlgi alanlarını başkalarının içine koyma!
Kendi gerçeklerinden kaçıp, başkalarının gerçeklerine sığınma!

Hayat yolculuğunda kendine vereceğin en güzel hediye,
Sana senin ışığını fark ettiren, sana seni sevdiren yol arkadaşların unutma…
 
Şu an nerede, kimlerle olduğun, nelere inandığın mühim!

Sakin ol!
 
Kalabalığın içindeki sessizliği keşfet...
Karmaşanın içindeki dinginliği…
Gerçek olmayanların arasındaki tek gerçeği
Kimsenin senden alamayacağı, sana veremeyeceği şeyi…

Otantik benliğini…
 
Onu gerçekten yaşamaya başladığında, 

Yaşadığın hayatı daha çok sevecek
Herkese karşı çok daha anlayışlı, nazik olacaksın unutma…

Haşim Arıkan


Fotoğraf: Unsplash / Slava Jamm

Yorumlar

Popüler Yayınlar

İnsanlar karşısındakilerin sözlerine değer vermezlerse, gerçekler onlara o sözlerden daha yüksek sesle konuşmaya başlar...

Zamanın adının daha zaman olmadığı zamanlardı o zamanlar. Çok azdı yeryüzünde, kendisine “insan” adı verecek olan canlılar. O zamanlar hepsi Adem ve Havva’dan olma birer masum canlıydılar. "Kardeştiler , arkadaştılar, akrabaydılar,   dosttular" Zaman dedikleri şey akmaya başladı. Çoğaldılar. Dünyanın dört bir yanına dağıldılar.

Bu dünyaya asla öylesine gelmedin. Ve bir gün asla öylesine veda edip gitmeyeceksin...

Düşündün mü hiç? Seni her sabah yatağından neyin uyandırdığını? Her gün nereye doğru, neden gitmekte olduğunu? Yaşadığın hayatın ne için yaşandığını? Varlığının yaşamın bir yerinde, bir şeyleri hiç değiştirip değiştirmediğini? Adına yaşam denilen bu büyük armağanın sana neden verilmiş olabileceğini? Düşündün mü hiç? Bugüne kadar acaba kimlerin yaşamlarına dokundun? Bu dokunuşlarınla onların hayatında neleri değiştirdin? Sevginle nelerin değerini çoğalttın? Kimlerin seni gördüğünde içi neşeyle doldu? Kimlere her zaman sevip, anlamlarını hiç bir zaman değiştirmek istemeyecekleri neleri sen yaşattın? Kimlerin kendilerini açığa vurabilmelerine, gerçekte kim olduklarını anlayabilmelerine sen yardım ettin? Kimler senin mutluluğunu görüp, kendi mutlulukları için cesaretlendi? Kimler senin sayende kalplerindeki gerçek duyguların o muhteşem enerjisini hissetti? Düşündün mü hiç? Varlığınla, eylemlerinle dünyada nasıl bir fark yarattın? Hangi gerçekliklerin yaratılışında sen ...

Bu aralar ne çok ihtiyacım var...

Bu aralar ne çok ihtiyacım var susmaya, yalnız kalmaya. Her şeyden, herkesten uzaklaşmaya. Kendimle başbaşa bir yolculuğa çıkmaya. Onunla arkadaş olup, birlikte uzun yürüyüşler yapmaya. Çatışmadan, çekişmeden onu anlamaya çalışmaya. Bu aralar ne çok ihtiyacım var sessizliğe. Yüreğimle, beynimi yeniden bir araya getirmeye. Güçlü görünmeye çalışmak yerine kendimi güçlü hissedebilmeye. Hiç bir şeye yetişmek için acele etmemeye. Hiç bir şey için mücadele etmemeye. Hiç bir şey için kendimi zorunluymuş gibi hissetmemeye. Bu aralar ne çok ihtiyacım var hareketsizliğe. Bedenimin peşinden koşmaktan yorulan ruhumu, bedenimle yeniden bütünleştirmeye. Zihnimde biriken tortular beni sessizce terk ederken, yüreğimin yenilerin heyecanı ile titremesine. Bu aralar ne çok ihtiyacım var kendime... Sanki ilk defa karşılaşıyormuşuz gibi, onu tanımsız, kuralsız, koşulsuz görebilmeye, dinleyebilmeye. Ona olan sevgimi yüreğimde hissedebilmeye. Mutluluğum için kendimi yeniden harekete g...