Haşim Arıkan

Şarjörüne özenle yerleştirdiğin cümlelerini boşaltıyorsun ardarda üzerime. Bir an bile tereddüt etmeden. Bazıları hedefi tam on ikiden vuruyor. Saplanıyor büyük bir acıyla kalbime. Sen arkanı dönüp giderken, ben üzerime yağdırdığın cümleler ve havadaki öfke kokusuyla kalakalıyorum ardında öylece. Yan tarafımdan gelen sese başımı çevirirken bir atış poligonunda hedef tahtası gibi hissediyorum kendimi. Yan bandın hedef tahtası takma kafana fazla “Alışırsın sen de zamanla” diyor. Alışmak istiyor muyum? Hiç sanmıyorum. Yavaş yavaş gücüm tükendiğini hissediyorum. Kalbimde açtığın delikler zaman geçtikçe daha fazla canımı yakıyor. Sonuna kadar "aşk" diye özenle koruduğum “biz” bir anda elimden kayıp yere düşüyor ve ikiye bölünüyor. "Sen" bir tarafa fırlıyor, "ben" öteki tarafa savruluyor. Kendimi kötü hissediyorum. Biraz olsun rahatlarım umuduyla fonda “I will always love you” çalması için hayattan istekte bulunuyorum. Ama bu şarkının listelerden çıktığını bu yü...

Gözlerini yavaşça açtı. Trenin camından hızla akıp gitmekte olan görüntülere dikkat edince köyüne iyice yaklaşmış olduklarını fark etti. Sevindi. Saatin kaç olduğunu anlayabilmek için çantasından cep telefonunu çıkardı. Allah kahretsin yine şarjı bitmişti. Artık bu pili değiştirmenin kesinlikle vakti geldi diye düşündü. Hiç konuşmasa bile yarım gün ancak dayanıyordu. Saat herhalde 00.00 olmuştur diye düşündü. Tekrar uyumaya çalıştı ama bir türlü uyku tutmuyordu. Oturmaktan ayakları şişmişti. Biraz hareket iyi gelecek diye düşündü. Ayağa kalktı ve arkasına doğru dönüp diğer yolculara doğru baktı. Bir kaç kişinin dışında hemen hemen herkesin mışıl mışıl uyuduklarını gördü. Hatta ufak çaplı horultu sesleri bile duyuluyordu. Bir öndeki vagona geçti. Öndeki vagon yataklı, kuşetli bir vagondu. Yanyana dizilmiş kompartımanlarında bir çoğunda sürgülü kapılar kapatılmış, kapı zincirleri takılmış, içeridekiler çoktan uykuya dalmıştı. Sadece vagonun sonuna yakın kompartımanlardan birinden dışarıy...