Çokluğumun içinde sıkıştım, gitgide kayboluyorum.



Kendimden o kadar uzaktayım ki bugün.
Ne kadar uzansam da bir türlü bana dokunamıyorum.

Hayatıma sinsice girmiş bir hırsızım ben bugün.
Bana dair anları sessizce benden çalıyorum.

Tanıdık, eski bir cümleyim sanki bugün.
Bütün kelimeleri ezbere biliyor ama anlamını bir türlü hatırlayamıyorum.

Dönüştüren miyim, dönüşüm müyüm, dönüşen miyim,
Yoksa hepsi mi benim?
Bilmiyorum...

Belki de diriliş öncesi bir ölümü yaşıyorum bugün...

17 Şubat 2009
Haşim Arıkan


Fotoğraf: Pexels

Yorumlar

  1. YÜRÜYE YÜRÜYE GEZ’EGENİMİN karanlık yüzünde kaybettiğim aydınlık suretimi arıyorum. Haydi, bırak beni. Derisini bırakan yılan gibi bırak. Kendini yenileyen biraz da bu yüzden eskiyen,eskidikçe bu eksikliğini yeniyle örtmeye aldanan zaman gibi bırak! Bırak ki, ben kum olup akıyorum cam bir kavisten diğerine. HER ÇÖL KENDİNE DE! Sürgündür ya bir de. Yer-yüzünden aşk yüzüne inen kaba bir tokat gibi patladı hayatım. Konfetiler,ışık yağmurları,dönen gezegenler boşluğumda-ruhumla bedenim arası lağımda ya da- HEPİMİZ MEZARIYIZ KENDİMİZİN! yahut, kendinden başka konacak yeri olmayan bir yaralı martıyız diyelim-
    bana bu yazımı anımsattı dizelerin..yüreğine sağlık..

    YanıtlaSil
  2. ben de dokunamıyorum...evet tuhafım,hatırlayamıyorum,anlamıyorum ve BİLMİYORUM...

    YanıtlaSil
  3. Küçük kıyametler; an da sıkıntı yaratsalarda yeni kapıların, idrak seviyelerinin açılışını müjdelerler.
    Hayırlı olsun.:)
    SEVGİLER

    YanıtlaSil
  4. Çokluğunun içinde sıkıştığına inanırım da, kaybolmakta olduğuna inanmam. Niye mi?
    Birkere, çokluğunu farkeden, sıkıştığını farkeden biri artık istese de kaybolmaz.
    İçindeki yüzlerce farkettikten sonra geri dönüş yoktur. Mesele onları kontrol altında tutaacak gerçek beni geliştirmek. Ben bile burdan o beni görebiliyorum: sapasağlam, efeler gibi.
    hadi mızıldanma, bütün benlerinle beraber yola devam et. iyi yolculuklar. Kaybolduğunu sandığın yolda aradığını bulacaksın aslında. Kaybolmadan bulunmaz. Düşünsene bir şehri öğrenmenin yolu orda kaybolmaktır. Şüphe duymassan gerçeği nasıl bulacaksın. emin olduğuna inandığın bir konuyu araştırmassın. İnancını tamamen yitirmelisin ki objektif olarak gerçeği bulabilmelisin. Bence doğru yol bu. sevgilerimle.

    YanıtlaSil
  5. Yarın dirileceksin, naylon yaşamlarınla bugün vedalaşman gerek...
    Yarın açacaksın kapalı olmayan göz kapaklarını gerçeklere,
    Bir daha bir daha kendi kendinle yüzleşeceksin...
    Yarın bileceksin...

    YanıtlaSil
  6. İçimdekileri okuduğunuzu düşündüm bir an ya da bu hissi yaşayan bir çok insanın mı demeliydim. Kelimelere dökmekte zorlandığımız gerçekleri bizim yerimize yaptığınız için teşekkür ediyorum. Çocukluğunda sıkışıp kalan insanlara güvenmişimdir hep. Onlar duygularını belki biraz bencilce ama sansürlemeden ortaya döken minik canlılardır.

    YanıtlaSil
  7. Kelimelerini ezbere biliyor ama anlamını bir türlü hatırlayamıyorum.
    O kadar çok ki anlamını unuttugumuz kelimeler,hangisinden yola çıksak,yine kendimiziz boşluklar içinde asılı kalmış düşlerimiz...

    YanıtlaSil
  8. gunes ener@ Çok teşekkürler. Sevgilerimle:))

    Maryjade@ Klübe hoşgeldik demek ki. Sevgilerimle:))

    Tutsak@ Hayra yormakta fayda var değil mi her zaman:)) Sevgilerimle

    Guguk kuşu@ :))) Süpersin sen. Sevgilerimle:))

    Sufi@ Çok güzel sözler. Çok teşekkürler. Sevgilerimle:))

    carameLia@ Sanırım ben yazdım. Bugün ben, ben değilim de:)) Çok teşekkürler. Sevgilerimle

    Filiz@ Çok teşekkürler. Keşke hep o çocuk aklımızla kalabilsek. Sınırlara sıkışmadan, özgürce. Sevgilerimle:))

    Elif...den@ Çok teşekkürler. Sevgilerimle:))

    YanıtlaSil
  9. neden bazen boyle olur bılmıyorum, ama gecıyor, bazen unutmak gerek belkı de kendımızı..
    sevgıler Hasim, tesekkurler:)

    YanıtlaSil
  10. "Belki de dirilişimden önceki ölümü yaşıyorum bugün."
    yeni yaşamınıza hoşgeldiniz :)
    top çok sert vurmuş yere, demek ki çok da yükselmiş... :)

    buarada, resimden gözümü alamıyorum, girdap gibi... çok derin...
    sevgiler,

    YanıtlaSil
  11. kimbilir belki de bazen uzak kalmalı insan kendine..

    ki, farkedişler, bittiğinde rüya ,daha çok olsun..
    güzel bir imge dünyası...
    sevgiler..

    beyazgelinciik.blogcu.com

    YanıtlaSil
  12. Pırıltılı cadı@ İleri de ki ışığı hissetmek güzel değil mi? Sevgilerimle:))

    Nilambara@ Kesinlikle katılıyorum. Bende çok etkilendim o bakışlardan. Sevgilerimle:))

    Adsız@ Çok teşekkürler. Sevgilerimle:))

    YanıtlaSil
  13. kesinlikle, o ışığa da akıştaki umut deniyor sanırım :)
    sevgiler.

    YanıtlaSil
  14. Sayende bir şey daha ögrendim. Sevgilerimle:))

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Birlikte düşünelim ister misin?
Okuduğun satırların sana nasıl ulaştığı, sende nasıl bir etki yarattığı benim için değerli?
Yorumun için şimdiden teşekkürler...
Sevgilerimle,

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bu dünyaya asla öylesine gelmedin. Ve bir gün asla öylesine veda edip gitmeyeceksin...

BİTTİ...

Geçmiş olan ben'in, şimdiki ben'den ne istediğini aslında biliyorum!