Kolay mı sanıyorsun…!

Kolay mı sanıyorsun...?
Geçmişten ruhuna ve beynine saplanmış, zamanla sana kaynamış, seninle bir bütün haline gelmiş o kancalardan kurtulmayı denemek.
Seni her zaman süratle korkularına ulaştıran, şüphe ve endişelerine gülümseyerek sırt çevirebilmek.
Soğuk kanlı bir şekilde kabullendiğin korkularının, karşı konulamaz ızdıraplarından kolayca vazgeçebilmek.
Yıllardır biriktirdiğin, geçmişin o çok özel pişmanlıklarına bir kerede elveda diyebilmek.

Kolay mı sanıyorsun...?
Beynine sabit kalemle yazdığın, önyargılarını, sabit fikirlerini hiç bir iz kalmaksızın silebilmek.
Kendini içinde güvende hissediğin sınırları tamamen ortadan kaldırabilmek.
Düşlerinin yıllardır kırık kanatlarını iyileştirip, onlarla yeniden uçmaya cesaret edebilmek.
Beynindeki, kime ait bilemediğin onca parmak izini, fütursuzca temizleyebilmek.

Kolay mı sanıyorsun...?
Her tarafa dağılmış benliğini toplayıp yeniden birleştirmek. Onları tam ve bütün bir hale getirebilmek.
Onaylanmış düşünceler gettosundan, düşünce köleliğinden vazgeçebilmek.
Yeniden kendi kendinin efendisi olabilmek.
Hiç kimseye yaslanmadan, tek başına dimdik ayakta durabilmek.

Kolay mı sanıyorsun sen özgür olabilmek!
Bağımlılıklarından vazgeçebilmek!
Dilediğin gibi bir hayatı yaşayabilmek

02 Ocak 2009
Haşim A.

Yorumlar

  1. sufi2 Ocak 2009 16:20

    Tüm birikmişlikleri silmek, bir çizik atmakla mümkün belki de..."Ölmeden evvel ölmeyi" denemeli.Kuran'da önerildiği gibi...
    Öyle bile kolay değil; insan, öldürdümü bir yanını, diriliyor başka bilemediği bir yanı...

    YanıtlaSil
  2. abdulrezzak Hüdaverdi Muttalip Koyuverdi2 Ocak 2009 20:09

    Hayatın bize bi evresin de saplantı haline getirdiğimiz bağımlılıkları bi cırpıda silebileceğimiz sansını vericeğini biliom... yaşadım cunku zor oluo, duygusuzlasıosun ama basarabiliosun ozgur olabiliyosun...

    YanıtlaSil
  3. YALNIZLIK OKULU2 Ocak 2009 20:15

    "Yıllardır biriktirdiğin, geçmişin o çok özel pişmanlıklarına elveda diyebilmek.
    Beynine sabit kalemle yazdığın, önyargılarını, sabit fikirlerini tamamen silebilmek."
    Bu mümkün mü?
    inanmak istiyor insan bu masala...

    YanıtlaSil
  4. Brajeshwari2 Ocak 2009 22:34

    kolay ..
    an meselesi bunları yapabilmek...

    :)

    sevgimle..

    YanıtlaSil
  5. Adsız3 Ocak 2009 11:43

    keşke diye başlamasak keşke...aklıma bir şarkı sözü geldi,bu ara parola yaptım kendime;sil baştan başlamak gerek bazen,hayatı sıfırlamak....

    YanıtlaSil
  6. Subhankari3 Ocak 2009 13:47

    kolay mı zor mu bilmiyorum... "an"a gore değişir sanırım kolaylık ya da zorluk... algıdır nihayetinde bunlar çünkü... ama "yapılabilir mi", "gerçekten özgür olunabilir mi" diye düşünmemizi istiyorsanız, tamamen niyetinizle ilgili demek gelir içimden... saf ve gerçek bir niyetle yürünebilir bu yolda ancak... çünkü bu yolun zorluklarını hemen herkes bilir... çeldiricileri boldur... ve sadece gerçekten saf bir niyet; içimizin oyunlarını görmemize, bu yolda çekilebilecek zorluklara göğüs germemize ve yürümekten vazgeçtiğimiz bütün o anlarda yeniden yürüme gücü bulmamıza yardımcı olabilir sanırım... yazdıklarınızı okumaktan çok keyif aldım... elinize sağlık...

    YanıtlaSil
  7. UÇURTMA;)3 Ocak 2009 14:18

    zor ama hiç bir şey de kolay değil, denemeli, deneyebilmeli...Geçmiş için geç ama hala unutabilmenin nimetini tatmalı insan

    YanıtlaSil
  8. Haşim Arıkan3 Ocak 2009 16:05

    Kaptanzade dedi ki...

    Zor hem de çok zor. Ama aynı zaman da da kolay, sil ve at. Geriye ne kalır mı. HİÇ.

    3 Ocak 2009 11:54

    YanıtlaSil
  9. şirinem7 Ocak 2009 10:19

    bazen çok kolay herşeyi silmek geride bırakmak ama bazende tam tersi okadar zor ki neden ama alışkanlıklar mı kaybedince değişecek olanlarmı...

    YanıtlaSil
  10. Basak7 Ocak 2009 16:21

    bilmez miyim???? Kendi yolculuğumu düşünüyorum da... Evet kolay değil, ve fakat getirisi en muhteşem olan emek... Kesinlikle değiyor hepsine hepsine...

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Birlikte düşünelim ister misin?
Okuduğun satırların sana nasıl ulaştığı, sende nasıl bir etki yarattığı benim için değerli?
Yorumun için şimdiden teşekkürler...
Sevgilerimle,

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bu dünyaya asla öylesine gelmedin. Ve bir gün asla öylesine veda edip gitmeyeceksin...

Resim
Düşündün mü hiç? Seni her sabah yatağından neyin uyandırdığını? Her gün nereye doğru, neden gitmekte olduğunu? Yaşadığın hayatın ne için yaşandığını? Varlığının yaşamın bir yerinde, bir şeyleri hiç değiştirip değiştirmediğini? Adına yaşam denilen bu büyük armağanın sana neden verilmiş olabileceğini? Düşündün mü hiç? Bugüne kadar acaba kimlerin yaşamlarına dokundun? Bu dokunuşlarınla onların hayatında neleri değiştirdin? Sevginle nelerin değerini çoğalttın? Kimlerin seni gördüğünde içi neşeyle doldu? Kimlere her zaman sevip, anlamlarını hiç bir zaman değiştirmek istemeyecekleri neleri sen yaşattın? Kimlerin kendilerini açığa vurabilmelerine, gerçekte kim olduklarını anlayabilmelerine sen yardım ettin? Kimler senin mutluluğunu görüp, kendi mutlulukları için cesaretlendi? Kimler senin sayende kalplerindeki gerçek duyguların o muhteşem enerjisini hissetti? Düşündün mü hiç? Varlığınla, eylemlerinle dünyada nasıl bir fark yarattın? Hangi gerçekliklerin yaratılışında sen ...
Devamını oku »

BİTTİ...

Bakıyorum da yaklaşık iki yıl, dört ay olmuş, sana “İnandığım Masallar” ı anlatmaya başladığım o ilk günden, bugüne. Sen ilk ne zaman bulup okumaya başladın onları bilmiyorum. Aslında onları ne zaman okumaya başladığının bir önemi var mı ki? Bu satırları şu an okuyorsan, zaten seninle bir şekilde, bir gün birbirimize dokunmuşuz demektir. Ne düşünüyorum biliyor musun? İnsanı bulunduğu en son an’a taşıyan, acaba tercihleri midir yoksa vazgeçişleri midir? Ne dersin? Sence bizi buraya, bu an'a hangisi taşıdı acaba? Senin bu satırları okuman bir tesadüf müydü? Yoksa kaçınılmaz bir şey miydi? Kimbilir, belki de seninle şu an unuttuğumuz bir zaman da, bunun için sözleşmiştik? Ne dersin? Düşünüyorum da ne çok şey konuştuk seninle? Bakma konuştuk dediğime, lafın gelişi işte. Çoğu zaman monologdu yaptığımız farkındayım. Ben yazdım. Sen okudun. Ara, sıra söyleyecek bir sözün olduğunda bana kelimelerini, cümlelerini bıraktın yada hiç bırakmadın. Sana daha önce hiç bahsetmiş miydim bilmiyorum? ...
Devamını oku »

Geçmiş olan ben'in, şimdiki ben'den ne istediğini aslında biliyorum!

Resim
  İnsanın hayatta bir şeylere tutunmaya , zihninde sürekli hayata dair kendini rahatlatacak yeni düşünceler, tanımlar, kayıtlar oluşturmaya gerçekten de ihtiyacı var mıdır? Bir insanın yaşadığı hangi deneyimler doğru, hangi deneyimler yanlıştır? Yaşadığımız deneyimleri doğru ya da yanlış yapan, sürekli geçmişten beslenen zihnimizin, onları dünün filtresinden süzerek yüklediği anlamlar mıdır?   Biz her ne kadar hayatımıza dair önemli kararları kendimizin verdiğini zannetsek de;   Aslında verdiğimiz o kritik kararlar, biz doğmadan önce hazırlanan reçetemizdeki formüle göre, zamanı geldiğinde zihnimizde sessizce baş veren, hikayemizin kaçıp kurtulamayacağımız kilometre taşları mıdır?   Hayatı gerçekten de yaşamış diyebileceğimiz o insan!?
Devamını oku »