Ona yüklediğin anlam, belki de senin ona ihtiyacın kadardır!

Sana yaşattıklarımdan dolayı belki hala canın yanıyor.

Belki de artık benden nefret ediyorsun!

Kendi kendime düşünüyorum da!

Ben gerçekten bunu mu hak ediyorum?

Lütfen kabul et!
Ben senin hayatına izinsiz girmedim.
Girmeme, hayatında bir süre konaklamama sen müsaade ettin.
Sen de, bu ilişkide payına düşecek ne varsa benimle birlikte yaşamayı seçtin.
Yaşadın. Yaşattın.
Keşfettin. Keşfettirdin.

Adına hayat dediğimiz, karşılıklı oynadığımız bu oyunda, ben belki de tıpkı senin gibi, kendin ve hayatınla ilgili bazı gerçekleri sana göstermekle görevliydim.

Söyler misin?
Eğer ben olmasaydım;
Yaşadıklarımız sonucu farkına vardıklarının farkına varabilir miydin?
Benimle keşfettiklerini tek başına da keşfedebilir miydin?

Lütfen kendini, yaşadığın geçmişi, o geçmişin senin üzerindeki etkilerini kabul et ve onları anla.

Hayatın sana yolladığı mektubu getiren postacıya bu kadar çok kızma!

"Bir ilişki tesadüfen de başlasa, bizim ona devam etmemiz, bizim geçmişimizle, kişiliğimizle alakalıdır. Seçtiğimiz her insan mutlaka bizden bir parça taşır. Ya bizde eksik olanı ya da eksiğe neden olanı bize hatırlatır. İyileştiremediğimiz geçmişimiz, bizi yaralayan davranışları yaşatanı bularak, kendini bize tedavi ettirmeye çalışır."

Unutma!

"Bizi yıpratan ilişkileri şansızlığımız, kaderimiz yüzünden değil, geçmişimize bir çözüm bulamadığımız için yaşarız. Kendimizle ilgili hangi düşünceye sahipsek, bize o gerçeği onaylayacak insanları hep hayatımıza sokarız."

Kabul et artık bu gerçeği, onunla yüzleşmekten daha fazla kaçma!

Çözüm tamamen senin elindeyken, ruhunda benim ağırlığımı yıllarca boşu boşuna taşıma…

"Ben bugün, yaşadıklarımızı artık değiştiremem ama sen bugün onları farklı yorumlamayı seçersen, onların senin hayatın üzerindeki etkileri değişecek"

Beni değil sadece bu gerçeği hatırla…

Haşim Arıkan

Fotoğraf: Unsplash / Micah Sammie Chaffin