Geçmişindeki ezberlediğin hangi sahneleri benimle de oynamak istiyorsun?

Kimim ben? 
Nelerin toplamıyım?
Geçmişim de, bilinç altımda neler gizli?

İlişki dediğimiz şey birbirimize karşı oynadığımız bir oyun mu?

Senin benim hikayemdeki rolün ne?
Rolünü sen mi seçiyorsun?

Yoksa ben mi karar veriyorum bu role?

Neler geçiyor aklından beni gördüğünde?
Zihnindeki hangi düşüncelerle süzüyor, biçimlendiriyor, tanımlıyorsun beni?

Kimim ben senin gözünde?
Bana baktığında birini mi hatırlıyorsun?
Beni birinin yerine mi koymak istiyorsun?

Kim olmamı istiyorsun benden?

Geçmişindeki ezberlediğin hangi sahneleri benimle de oynamak istiyorsun?

Beni duyabiliyor musun?

Kurduğum cümlelerde, benim sana söylemek istediklerimi mi ulaşıyor zihnine, yoksa o cümlelerin arkasına gizleyip sana itiraf etmek istemediklerimi mi fark ediyorsun? 

Bana baktığında sana göstermeye çalıştığım beni mi, içimde yaşayan benim sürekli görmezden, bilmezden geldiğim, kaçtığım o yabancıyı mı görüyorsun?

Yardım edebilecek misin bana?

Bugüne kadar bakıpta bir türlü göremediğim, arayıpta bir türlü bulamadığım ben ile mi karşılaştıracaksın beni? 

Yoksa bana baktığında senin gördüğüne mi inandırmaya çalışacaksın…

Farkındasın sen de değil mi?
Ne yaparsak yapalım, ne sen, benim içimde neye dönüştüğünü, seni nasıl içselleştirip, biçimlendirdiğimi anlayabileceksin! 

Ne de ben senin ben olarak gördüğün ben’i, ben olarak kabullenip, sahipleneceğim!

Belki de adına hayat dediğimiz, birbirimize karşı oynadığımız oyun böyle bir şey işte!

Yaşadığımız, yaşattığımızı sandığımız her şey, hep bizim kendi düşüncelerimizde…
O düşünceleri doğuran detaylarsa sadece bizim kendi geçmişimizde…

Annemizle, babamızla, ailemizle kurduğumuz, kuramadığımız o ilişkilerde…

Yaşarken ya da yaşayamazken hissettiklerimizde…

Bu hissettiklerimize karşılık o zaman ki aklımızla ürettiğimiz, hala geçerliliklerini koruyan çözümlerimizde…

Önemli olan hayat oyununda herkesi eşsiz, benzersiz yapan detayları görebilmek, oyunu birbirimize karşı bunun kabulüyle, anlayışla, saygıyla, benim gerçekliğim senin gerçekliğinden daha gerçek diyerek, birbirimizi yormadan, hırpalamadan oynayabilmek belki de…

Haşim Arıkan

Fotoğraf: Unsplash / Farrinni